In deze dagen rond Allerzielen voel ik me meer dan anders verbonden met mijn dierbaren die gestorven zijn. De herfst zit in het lijf. Gister nog twee kaarsen aangestoken in de Onze-Lieve-Vrouwe Kathedraal van Antwerpen. Voor Annemiek en Sofietje. De immense ruimte herinnert me ook aan mijn ouders. Als jongen kwam ik er met mijn moeder die mij het ritueel leerde. Vandaag ruim ik de eerste gevallen bladeren op in onze tuin. Het najaar is verlaat. Ik lees hardop het gedicht van Pablo Neruda, in een treffende vertaling van Xtine Mässer:
admin
Kees de Kort geeft bijbel kleur en beweging
Schilder Kees de Kort is op 19 augustus 2022 overleden. Hij is 87 jaar geworden. Kees de Kort is wereldwijd bekend als illustrator van de Kijkbijbel. “Hij was de Dick Bruna van de Bijbel”, schreef het Nederlands-Vlaams Bijbelgenootschap. Zijn bijbelse kinderboeken zijn in meer dan honderd talen uitgegeven, met meer dan 33 miljoen exemplaren over heel de wereld.
Akker van doden
Akker van doden
Hier, voor haar venster, is aarde gewijd,
wordt leven vertaald naar herinnering
en grote geheimen stilletjes aan elkaar verteld.
Zo komt de diepte van de aarde uit in de hemel.
Andrée Chedid: Het avontuur van de seizoenen
Het avontuur van de seizoenen
Ik hield van jou
In de storm van energie
Ik hou van jou
In de schaduw van de jaren
Guido Gezelle
Mij spreekt de blomme een tale,
mij is het kruid beleefd,
mij groet het altemale,
dat God geschapen heeft!
Guido Gezelle 1858
Duane Michals fotografeert ‘Grandpa goes to heaven’
“Fotografen hebben de neiging niet te fotograferen wat ze niet kunnen zien, en dat is nou juist de reden waarom je het zou moeten proberen. Anders blijven we eindeloos doorgaan met het fotograferen van meer gezichten, meer kamers en meer plaatsen. Fotografie moet beschrijving overstijgen. Het moet verder gaan dan beschrijving om inzicht te geven in het onderwerp, of het onderwerp te onthullen, niet zoals het eruitziet, maar hoe het voelt.” (Fotograaf Duane Michals, 2013)
Gestold verdriet van Lynne Leegte
Rouwen – zo weet ik maar al te jammer – voelt vaak als gestolde tranen. Het is een verdriet waar je niet goed bij kunt. Het vloeit niet. Hartzeer knaagt wel. Het komt en gaat wanneer het wil. Vooral: Je kunt het niet delen met degene om wie je rouwt.