Lied bij zonsondergang
De pracht van de voorbije dag overvalt mij en vervult mij,
Dit uur van profetische kracht, uur dat het verleden herneemt,
Blaast mijn keel op, jij goddelijke gemiddelde,
Over jou, de aarde en het leven,
zal ik zingen tot de laatste zonnestralen schijnen.
Doodgaan betekent voor mij
opgenomen worden
in een groter geheel
in een groter bewustzijn
in een groter zelf
In iets wat ik nu niet vatten kan,
maar waarin ik geloof
Annie M.G. Schmidt
Bij het afscheid van Annemiek Way († 8 december 2019) las haar zus Monique het gedicht Nostalgique van Vasalis. Meer dan veertig jaren was Annemiek mijn levenspartner en nog steeds. Een van de interesses die we deelden, was poëzie. In de laatste maanden van haar ziekte las ze graag werk van Vasalis. Voor haar afscheid koos ze zelf het gedicht uit. Het brengt een ode aan de zee, die Annemiek zo lief had.
Stil om mij
Jouw woorden omarmden mijn zwijgen
toen je nog leefde,
dagelijks met mij sprak
of je zielsgeheimen voor mij uitvouwde
en zelfs wanneer je tegen mij schreeuwde.
In het National Museum of Women in the Arts in Washington staat dit indrukwekkend beeld van Maria Magdalena. Het bronzen beeld is in 1994 gemaakt door de Amerikaanse kunstenares Kiki Smith. Zij beeldt Maria Magdalena af zoals dat in de Middeleeuwen en Renaissance gebruikelijk is: een bekoorlijke vrouw met lange haren en haar lichamelijkheid straalt. Als je aandachtij kijkt, zie je dat haar enkel zit vastgeklemd aan een boei.
