Mij spreekt de blomme een tale,
mij is het kruid beleefd,
mij groet het altemale,
dat God geschapen heeft!
Guido Gezelle 1858
Leven voor de vuist weg
Voorstelling zonder repeteren.
Lichaam zonder passen.
Hoofd zonder overleg.
De rol die ik speel, ken ik niet.
Ik weet alleen: hij is van mij, mag niet geruild.
Waar het stuk over gaat,
moet ik maar raden op het toneel.
Contact
Iemand belt mij telkens op, zegt niets,
vaag hoor ik een verre ademtocht,
het kan de mijne zijn, maar ook die
van de ander, die hardnekkig zwijgt.
Ik leg weer op. Ben nu een man
die vreemde telefoontjes krijgt.
Lied bij zonsondergang
De pracht van de voorbije dag overvalt mij en vervult mij,
Dit uur van profetische kracht, uur dat het verleden herneemt,
Blaast mijn keel op, jij goddelijke gemiddelde,
Over jou, de aarde en het leven,
zal ik zingen tot de laatste zonnestralen schijnen.
Bij het afscheid van Annemiek Way († 8 december 2019) las haar zus Monique het gedicht Nostalgique van Vasalis. Meer dan veertig jaren was Annemiek mijn levenspartner en nog steeds. Een van de interesses die we deelden, was poëzie. In de laatste maanden van haar ziekte las ze graag werk van Vasalis. Voor haar afscheid koos ze zelf het gedicht uit. Het brengt een ode aan de zee, die Annemiek zo lief had.