Wij die met eigen ogen
Wij die met eigen ogen de aarde zien verscheurd,
maar blind en onmeedogend ontkennen wat gebeurt:
dat oorlog is geboden en vrede niet mag zijn,
dat mensen mensen dat wij die mensen zijn.
Wij die met eigen ogen
Wij die met eigen ogen de aarde zien verscheurd,
maar blind en onmeedogend ontkennen wat gebeurt:
dat oorlog is geboden en vrede niet mag zijn,
dat mensen mensen dat wij die mensen zijn.
Het getal van de doden
Het getal van de doden
is een getal zonder kracht.
Het maakt onze angsten niet wakker,
het laat ons lichaam intact.
Een live optreden in een theaterzaal meemaken van een zanger die zeventig is geworden, is uitzonderlijk. Zeker wanneer ik dezelfde zanger 37 jaar geleden voor het eerst op een festival van volksmuziek hoorde. De zanger, verteller, schrijver, dichter, componist, musicus, schilder en beeldhouwer Willem Vermandere is in februari 2010 zeventig jaar geworden en nog steeds actief. Hij praat wat zachter, zijn zang is schraler en hij heeft wat minder lucht voor zijn klarinet, maar toch heeft hij een nieuwe cd “Alles gaat over” uitgebracht. In zijn herkenbare stijl: volkszanger van levensfilosofie.
(Uit mijn weblog van 14 augustus 2006)
Het is vijftig jaar geleden dat Bertolt Brecht stief aan een hartinfarct. Deze taalkunstenaar is voor mij een grote inspiratiebron. Nog geen twintig was ik, toen ik zijn boek Me-Ti, Buch der Wendungen kocht. Ik ben het blijven lezen en herlezen, gebruik het zelfs voor mijn werk. In zijn gedichten en toneelstukken verbond hij voor mij de grote politieke strijd met het eenvoudige kleine leven van alledag. Dat het persoonlijke politiek is en omgekeerd, heb ik vooral van hem geleerd.
Het gastenhuis
Dit mens-zijn is een soort herberg:
elke dag weer nieuw bezoek.
Een vreugde, een depressie,
een benauwdheid;
een flits van inzicht komt als een
onverwachte gast.
Verwelkom ze,
ontvang ze allemaal gastvrij!
Lees verder →
Iemand stelt de vraag
Verzet begint niet met grote woorden
maar met kleine daden
zoals storm met zacht geritsel in de tuin
of de kat die de kolder in z’n kop krijgt
zoals brede rivieren
met een kleine bron
verscholen in het woud
zoals een vuurzee
met dezelfde lucifer
die de sigaret aansteekt
zoals liefde met een blik
een aanraking iets dat je opvalt in een stem
jezelf een vraag stellen
daarmee begint verzet
en dan die vraag aan een ander stellen.
Remco Campert
(Uit Betere tijden,
Amsterdam, 1970)