In de geschiedenis van de fotografie komen vrouwelijke kunstenaars er vaak bekaaid vanaf. Zij worden vaak in de marge genoemd of krijgen het etiket ‘amateurfotografen’. Toch zitten er in mijn verzameling fotoboeken legio vrouwelijke fotografen die meer aanzien verdienen. Al hebben zij niet de kost verdiend met fotografie, dat maakt haar niet minder bekwaam. Bijvoorbeeld Katharina Behrend, een Nederlandse fotografe uit het begin van de vorige eeuw.
Categorie archieven: Kunst
Sjors en Sjimmie, striphelden uit mijn jeugd
De gewelddadige dood van George Floyd, een zwarte man die door de politie werd vermoord, leidt tot grote verontwaardiging onder zwarte en witte mensen. De strijd tegen racisme beperkt zich niet enkel tot Amerika. In veel landen volgen demonstraties, ook in Nederlandse steden. Maar het blijft gemakkelijk praten over rassendiscriminatie ver weg. Meten wij niet met twee maten? Durven wij de ogen te openen voor het racisme in ons eigen land en in eigen leven? Daarmee bedoel ik mijn eigen ogen waarmee ik als blanke man kijk.
Peter Saul bombardeert met kleuren
Juist voor Coronatijd zagen we in New York nog de schilderijen van Peter Saul. Een bombardement van kleuren! Zijn gigantische kunstwerken met felle kleuren maken van de samenleving een bonte comic. Ondergedompeld worden in zijn kunst, verandert de bril waarmee je kijkt naar het wereldgebeuren. Peter Saul zou van de donkere coronacrisis een kleurrijk tableau kunnen maken.
Stephan Vanfleteren fotografeert
Mary Magdalene door Kiki Smith
In het National Museum of Women in the Arts in Washington staat dit indrukwekkend beeld van Maria Magdalena. Het bronzen beeld is in 1994 gemaakt door de Amerikaanse kunstenares Kiki Smith. Zij beeldt Maria Magdalena af zoals dat in de Middeleeuwen en Renaissance gebruikelijk is: een bekoorlijke vrouw met lange haren en haar lichamelijkheid straalt. Als je aandachtij kijkt, zie je dat haar enkel zit vastgeklemd aan een boei.
Zomerhitte
Edwina Sandys: Christa
In New York loop ik de kathedrale kerk van Saint John the Divine binnen. Op een ereplaats boven een altaar staat deze crucifix gemaakt door kunstenaar Edwina Sandys. Opvallend zichtbaar; alleen in de vastentijd is dit kruisbeeld volgens oud gebruik afgedekt met een doek. Het is een eerbiedwaardige verschijning, deze zwarte vrouw aan het kruis. Haar beeld grift zich diep in mijn hart.
“Ecce Homo, zie de mens in deze mens” spreek ik uit wanneer ik me met deze Christus aan het kruis verbonden voel. Een kruisbeeld nodigt mij om mijzelf te herkennen in die mens van smarten. Het kan het besef oproepen dat ook iedere mens in zijn of haar leven lijden en dood, verdriet en onrecht meemaakt. Christus is lotgenoot van ieder die lijdt.